Το 16ο αιώνα ο Γκαλιλέο Γκαλιλέι απόδειξε ότι ο ήλιος είναι το κέντρο του σύμπαντος. Η θρησκεία τον θεώρησε απειλή, τον αποκάλεσε αιρετικό και περιέγραψαν αυτά που είπε γελοιότητες .Εσείς θα μπορούσατε να διακρίνετε την αλήθεια με λογική ή θα παραμένατε στην τυφλή πίστη; Σε αυτό το site έχουμε στόχο να διατυπώσουμε μέσα από έρευνα και μελέτη την αλήθεια πέρα από τους μύθους. Εδώ και χιλιάδες χρόνια η ανθρωπότητα υποφέρει από τους γραώδεις μύθους των θρησκειών, μυστικών οργανώσεων και στημένων σκηνικών . Σε αυτό το site θα εξηγήσουμε, θα αναλύσουμε και θα σας παρουσιάσουμε πράγματα που δεν ξέρετε για τον κόσμο μας.
… Καλώς ήρθατε μαζί μας στην έρευνα για την αλήθεια ,για μια εποχή χωρίς μύθους.



Αρχειοθήκη ιστολογίου

7/4/09

Ο Μωυσής απαλύνει το πρόσωπο του Θεού

     Κατά την διαδρομή των Ισραηλιτών στην έρημο του Σινά ο Θεός είπε στον Μωυσή να φέρει τον λαό κοντά στο όρος Σινά για να συνάψουν την διαθήκη ( Έξοδος 19:1-6). Ο Μωυσής κατόπιν εντολής του Θεού προειδοποίησε τους Ισραηλίτες να μην παραβιάσουν τα όρια που τοποθέτησε ο Θεός, ώστε να μην αγγίξει κάποιος την άκρη του βουνού. Όποιος άγγιζε το βουνό θα τον λιθοβολούσαν ή θα διατρυπιόταν (Έξοδος 19:12,13). Είτε άνθρωπος άγγιζε το βουνό, είτε ζώο θα θανατωνόταν. Αφού άκουσε ο Μωυσής τι είχε να του πει ο Θεός, έφερε το λαό έξω από το στρατόπεδο και τους έβαλε να σταθούν στους πρόποδες του βουνού (Έξοδος 19:17).    Αφού συγκεντρώθηκε ο λαός στους πρόποδες του βουνού, ο Θεός έδωσε δέκα εντολές στον λαό. Καθώς ο Θεός μιλούσε στους Ισραηλίτες, αυτοί έβλεπαν βροντές, αστραπές και καπνούς να βγαίνουν από το βουνό ώστε τους έπιασε τρόμος και είπαν στον Μωυσή να μιλά αυτός στην θέση τους(Έξοδος 20:1-19). Έτσι ο Θεός έδωσε μέσω του Μωυσή διάφορους λεπτομερείς νόμους που θα έπρεπε να τηρούν ώστε να γίνουν το εκλεκτό έθνος του(Έξοδος 20:22 ). Κατόπιν ο Μωυσής διάβασε την διαθήκη που θα έπρεπε να τηρούν ενώπιον του λαού και οι Ισραηλίτες απάντησαν: «Όλα τα λόγια που είπε ο Θεός είμαστε πρόθυμοι να τα εκτελούμε» (Έξοδος 24:3). Στη συνέχεια ο Θεός είπε στο Μωυσή να ανεβεί στο βουνό για να του δώσει τους νόμους, τις εντολές του και τις πέτρινες πλάκες. Για αυτό ο Μωυσής είπε στους πρεσβυτέρους του λαού να τον περιμένουν μέχρι να γυρίσει πίσω και διόρισε στον αδελφό του τον Ααρών να διευθετεί δικαστικές αποφάσεις. Ύστερα ανέβηκε στην κορυφή του βουνού όπου και έμεινε επί σαράντα μέρες και σαράντα νύχτες(Έξοδος 24:12-18).

     Όταν βγήκε ο Μωυσής στο βουνό, ο Θεός του μίλησε δίνοντας του οδηγίες για την κατασκευή της σκηνής της μαρτυρίας στην οποία θα έκαναν προσφορές θυσίας οι Ισραηλίτες (Έξοδος 20:21- κεφ31). Μόλις λοιπόν τελείωσε ο Θεός με αυτά που έλεγε στον Μωυσή, του έδωσε τις δύο πέτρινες πλάκες της Μαρτυρίας γραμμένες από αυτόν(Έξοδος 31:18). Εν τω μεταξύ ο λαός, όταν είδε ότι ο Μωυσής αργούσε να κατεβεί συγκεντρώθηκαν στον Ααρών τον αδελφό του Μωυσή και του είπαν: « Σήκω φτιάξε μας έναν θεό που θα πηγαίνει μπροστά μας, επειδή αυτός ο Μωυσής ο άνθρωπος που μας ανέβασε από την γη της Αιγύπτου, δεν ξέρουμε τι απέγινε»(Έξοδος 32:1). Τότε ο Ααρών τους είπε: « Βγάλτε τα χρυσά σκουλαρίκια που είναι στα αφτιά των γυναικών σας, των γιων σας και των θυγατέρων σας και φέρτε τα σε εμένα»(Έξοδος 32:2). Όλος ο λαός άρχιζε να βγάζει τα χρυσά σκουλαρίκια που είχαν στα αφτιά τους και να τα φέρνει στον Ααρών. Ύστερα αφού πήρε το χρυσάφι το διαμόρφωσε με χαρακτικό εργαλείο ώστε έφτιαξε ένα χυτό άγαλμα μοσχαριού(‘Έξοδος 32:4). Κατόπιν έκτισε για τους Ισραηλίτες ένα θυσιαστήριο φωνάζοντας ότι αύριο γίνεται γιορτή για τον Θεό. Έτσι την επόμενη μέρα σηκώθηκαν νωρίς και άρχισαν να προσφέρουν ολοκαυτώματα και αφού έφαγαν και ήπιαν σηκώθηκαν να διασκεδάσουν (Έξοδος 32:5,6).

    Ο Θεός βλέποντας την άθλια κατάσταση των Ισραηλιτών στο στρατόπεδο, είπε στον Μωυσή να κατέβει από το βουνό διότι αμάρτησαν φτιάχνοντας ένα χυτό μοσχάρι που το προσκυνούσαν(Έξοδος 32:7). Μέσα στο Θυμό του ο Θεός είπε στον Μωυσή ότι θα κατέστρεφε τους Ισραηλίτες και από τον Μωυσή να δημιουργήσει ένα άλλο έθνος (Έξοδος 32:7-10). Εν τούτης ο Μωυσής για να απαλύνει το πρόσωπο του Θεού είπε: « Γιατί, Κύριε, να ανάψει ο θυμός σου εναντίον του λαού σου τον οποίο έβγαλες από τη γη της Αιγύπτου με μεγάλη δύναμη και με ισχυρό χέρι; Γιατί να πουν οι Αιγύπτιοι: ‘‘Με κακό σκοπό τους έβγαλε για να τους θανατώσει ανάμεσα στα βουνά και για να τους εξοντώσει από την επιφάνεια της γης’’; Απομακρύνσου από το φλογερό θυμό σου και μεταμελήσου για το κακό εναντίον του λαού σου. Θυμήσου τον Αβραάμ, τον Ισαάκ και τον Ισραήλ ,τους υπηρέτες σου, προς τους οποίους ορκίστηκες στον εαυτό σου, λέγοντας τους : ‘‘Θα πληθύνω το σπέρμα σας σαν τα άστρα των ουρανών, και όλη αυτή τη γη που όρισα θα τη δώσω στο σπέρμα σας, ώστε βεβαίως να την έχουν στην κατοχή τους τον αιώνα’’». Μόλις τελείωσε τα λόγια του ο Μωυσής, ο Θεός μεταμελήθηκε για το κακό που είχε πει ότι θα έκανε στον λαό του(Έξοδος 32:11-14).

    Η επίκληση που έκανε ο Μωυσής προς τον Θεό μας λέει πολλά για τον χαρακτήρα και την προσωπικότητα του Θεού. Ο Θεός όπως παρουσιάζεται στον λόγο του την Αγία Γραφή, έχει τις ιδιότητες της σοφίας, της μακροθυμίας και του ελέους. ( Δανιήλ 1:17, 2:22 – Ψαλμός 103:8 – Ρωμαίους 9:22 – Δευτερονόμιο 4:31 ). Υπάρχουν συγκεκριμένες περιπτώσεις , όπου ο Θεός ανέχεται και κάνει υπομονή με τις αισχρές πράξεις των Ισραηλιτών μέχρι να φτάσει στο σημείο να τους τιμωρήσει, όπως στην περίπτωση του βασιλιά Μαννασή. Ο Μαννασής ήταν ένας από τους βασιλείς του Ισραήλ, ο οποίος έπραξε το κακό στα μάτια του Θεού. Θυσίασε τους γιους του περνώντας τους μέσα από τη φωτιά και έστησε θυσιαστήρια για τον θεό Βάαλ. Επίσης δεν δίστασε να χτίσει θυσιαστήριο μέσα στον οίκο του Θεού με αποτέλεσμα να παρασύρει τον λαό στην ειδωλολατρία(2 Χρονικών 33: 2-7). Πως το χειρίστηκε όμως ο Θεός; Συνεχώς μιλούσε στον Μαννάση μέσω των υπηρετών και των προφητών του ώστε να συνετίσει, αλλά επειδή δεν άλλαζε την στάση του αποφάσισε να τον τιμωρήσει (2 Βασιλέων 21:11 και 2 Χρονικών 33:11, 12). Ο Θεός ανέχτηκε τις αισχρές πράξεις του βασιλιά Μαννασή παροτρύνοντας τον να φύγει από την κακή πορεία του. Γιατί τότε θύμωσε τόσο πολύ όταν οι Ισραηλίτες έφτιαξαν τον χρυσό μόσχο; Αντί να δείξει μακροθυμία και να τους δώσει την ευκαιρία στους Ισραηλίτες να μετανοήσουν, αποφάσισε να τους εξαλείψει. Λίγο αργότερα όμως, όταν τον συμβούλευσε ο Μωυσής, μεταμελείται και αποφασίζει να δώσει ευκαιρία στους Ισραηλίτες να μετανοήσουν!

    Είναι δυνατόν ο Θεός, ένας πάνσοφος δημιουργός του σύμπαντος να τον συνετεί ένας άνθρωπος ολιγόχρονος, φτιαγμένος από χώμα γης; Δηλαδή ο Θεός είχε ανάγκη να τον υπενθυμίσει ένας άνθρωπος; Μήπως ο Θεός ξεχνά πράγματα από την μνήμη του και χρειάστηκε από ένα ‘‘ χωματένιο σκεύος’’ να τον θυμίσει ότι αν σκότωνε τους Ισραηλίτες οι Αιγύπτιοι θα λέγανε ότι τους έβγαλε από την Αίγυπτο για να τους θανατώσει ανάμεσα στα βουνά; Ή μήπως δεν μπορούσε ο ίδιος να σκεφτεί αυτά που του είπε ο Μωυσής; Όπως πάντα, οι μελετητές της Αγίας Γραφής θα δικαιολογήσουν το γεγονός αυτό υποστηρίζοντας ότι ο Θεός δέχτηκε τη συμβουλή του Μωυσή για να δείξει ότι είναι ταπεινός Θεός, αν και κάτι τέτοιο δεν είναι γραμμένο στην Αγία Γραφή. Ακόμη και αν ο Θεός δέχτηκε την συμβουλή του Μωυσή αυτό δείχνει ότι στα μάτια του οι ζωές των Ισραηλιτών, είχαν μικρή αξία για τον εξής λόγο. Αν ο Μωυσής δεν συμβούλευε τον Θεό, τότε ο Θεός θα είχε καταστρέψει τους Ισραηλίτες. Όμως επειδή τον συμβούλευσε δεν κατέστρεψε τους Ισραηλίτες. Αυτό μας δείχνει ότι ο Θεός δεν έδειξε έλεος στους Ισραηλίτες γιατί τους αγαπούσε ή ήταν φιλεύσπλαχνος, αλλά τους χάρισε τη ζωή διότι ήθελε να δείξει ότι ήταν ταπεινός.  

    Το γεγονός όμως ότι ο Θεός μεταμελήθηκε για το κακό που είπε ότι θα έκανε στο λαό του, μας δείχνει ότι ο Θεός μετάνιωσε για όσα θα έκανε. Οι μελετητές της Αγίας Γραφής υποστηρίζουν ότι η λέξη μεταμελήθηκε στην συγκεκριμένη περίπτωση σημαίνει «λυπήθηκε». Όμως σημαίνει πράγματι ‘‘λυπήθηκε’’; Στην αρχή ο Θεός ήθελε να καταστρέψει ολόκληρο το λαό του και μόλις ο Μωυσής τον συμβούλευσε, άλλαξε γνώμη και αποφάσισε να μην καταστρέψει τους καταστρέψει. Αλλάζοντας την απόφαση σου σημαίνει ότι μετάνιωσε και όχι απλά λυπήθηκε για αυτό που θα έκανε. Ενώ σε αυτή την ιστορία μεταμελείται, σε μια άλλη περίπτωση , λέει χαρακτηριστικά μέσω του προφήτη του « Ο Θεός δεν είναι άνθρωπος για να πει ψέματα, ούτε γιος ανθρώπου για να μεταμεληθεί» (Αριθμοί 23:16-19).

    Παρόλα αυτά πρέπει τονιστεί ότι σε αυτή την ιστορία οι ζωές των Ισραηλιτών εξαρτιόνταν όχι από την σοφή και τη δίκαιη κρίση του Θεού, αλλά από τη συμβουλή την οποίο έδωσε ένας ατελής άνθρωπος στον Θεό. Επίσης η ατελής ανθρώπινη φύση του Θεού φαίνεται όταν ο Θεός δεν μπόρεσε να σκεφτεί κάποια απλά πράγματα, τα οποία του υπενθύμισε ένας κατώτερος και ατελής άνθρωπος.