Ο βασιλιάς Σολομώντας θανατώνει τον αδελφό του

       Όταν ο Δαβίδ ο βασιλιάς του Ισραήλ γέρασε αρκετά ,οι υπηρέτες του αποφάσισαν να βρουν μια κοπέλα για να τον περιποιέται και να δουλεύει για αυτόν ως νοσοκόμα(1 Βασιλέων 1:2). Έτσι έψαξαν σε όλη την περιοχή του Ισραήλ και βρήκαν μια όμορφη κοπέλα με το όνομα Αβισάγ και την έφεραν στον βασιλιά( 1 Βασιλέων 1:3). Στο μεταξύ ο Αδωνίας, ένας από τους γιους του Δαβίδ ύψωνε τον εαυτό του λέγοντας: «Εγώ θα βασιλέψω»(1 Βασιλέων 1:5). Ήθελε να γίνει βασιλιάς του Ισραήλ χωρίς να τον επιλέξει ο πατέρας του για διάδοχο. Προσκάλεσε λοιπόν όλους τους αδελφούς του, τους γιους του βασιλιά και όλους τους άντρες του Ιούδα μαζί με τους υπηρέτες του βασιλιά εκτός τον προφήτη Νάθαν και τον αδελφό του τον Σολομώντα σε συμπόσιο.(1 βασιλέων 1:9,10). Και όλοι στο συμπόσιο του Αδωνία έλεγαν «Είθε να ζει ο βασιλιάς Αδωνίας».  
      Όταν το έμαθε αυτό ο προφήτης Νάθαν πήγε στη μητέρα του Σολομώντα την Βηθ-σαβεέ και είπε ότι ο Αδωνίας έγινε βασιλιάς ενώ ο Δαβίδ δεν γνωρίζει τίποτα. Της είπε να πάει να παρουσιαστεί στον βασιλιά Δαβίδ και να του υπενθυμίσει ότι ορκίστηκε ότι ο γιος της ο Σολομώντας θα γινόταν βασιλιάς και όχι ο Αδωνίας ( 1 Βασιλέων 1:11-14). Έπειτα από τη συμβουλή του προφήτη Νάθαν η Βηθ-σαβεέ πήγε στον Δαβίδ και είπε αυτά τα λόγια( 1 Βασιλέων 1:15-21). Τότε ο βασιλιάς Δαβίδ ορκίστηκε ότι ο Σολομών θα καθίσει στο θρόνο του και αμέσως μετά ο βασιλιάς Δαβίδ κάλεσε τον Σαδώκ τον ιερέα και τον προφήτη Νάθαν(1Βασιλέων1:32). Όταν ήρθαν τους είπε «Πάρτε τους υπηρέτες του κυρίου σας και ανεβάστε τον Σολομώντα τον γιο μου σε θηλυκό πουλάρι και οδηγήστε τον κάτω στη Γιών. Και ο Σαδώκ ο ιερέας και ο Νάθαν ο προφήτης θα τον χρίσουν εκεί βασιλιά του Ισραήλ και να σαλπίσετε με το κέρας και να πείτε: «Είθε να ζει ο βασιλιάς Σολομών! Και να ανεβείτε ακολουθώντας τον, και να έρθει να καθίσει στο θρόνο μου και αυτός θα είναι βασιλιάς αντί για εμένα και αυτόν θα διορίσω ηγέτη του Ισραήλ και του Ιούδα» (1 βασιλέων 1:32-35). Κατόπιν ο Σαδώκ ο ιερέας πήρε από τη σκηνή το κέρας με το λάδι και έχρισε τον Σολομώντα και σάλπισαν με το κέρας και όλος ο λαός αναφώνησε: «Είθε να ζει ο βασιλιάς Σολομών!»( 1 Βασιλέων 1:32-40). Όταν το άκουσαν αυτό οι προσκεκλημένοι του Αδωνία που ήταν μαζί του τότε άρχισαν να φοβούνται και ο καθένας πήρε το δρόμο για το σπίτι του (1 Βασιλέων 1:49). Ενώ ο Αδωνίας πιάστηκε από τα κέρατα του θυσιαστηρίου του θεού φοβούμενος τον Σολομώντα και παρακαλούσε να μην τον θανατώσει(1 Βασιλέων 1:50). Έτσι ο βασιλιάς Σολομώντας έστειλε υπηρέτες και κατέβασαν τον Αδωνία από το θυσιαστήριο χωρίς να του κάνουν τίποτα κακό και είπε στον Αδωνία να πάει στο σπίτι του ειρηνικά( 1 Βασιλέων 1:53).
      Με τον καιρό έφτασε η ημέρα που θα πέθαινε ο Δαβίδ και έδωσε τις τελευταίες του συμβολές στον γιο του τον Σολομώντα (1 Βασιλέων 2:1-4). Αφού έδωσε για τελευταία φορά τις συμβουλές του στον γιο του το Σολομώντα ,πέθανε και θάφτηκε, ενώ ο γιός του εδραίωσε πλήρως την βασιλιά του(1 Βασιλέων 2:10,12). Κάποια στιγμή όμως ο Αδωνίας πήγε στη Βηθ-σαβεέ τη μητέρα του Σολομώντα και στη συνέχεια της είπε ότι θα γινόταν δική του η βασιλεία αλλά έγινε του αδελφού του γιατί ήταν από τον Θεό μα γίνει. Κατόπιν συνέχισε και την παρακάλεσε να πει στον Σολομώντα να του δώσει την Αβισάγ για σύζυγο (1 Βασιλέων 2:13-18). Πήγε λοιπόν η Βηθ-σαβεέ και είπε στον γιό της τον βασιλιά Σολομών να δώσει την Αβισάγ για σύζυγο στον Αδωνία(1 Βασιλέων 2:21). Όταν άκουσε τι του είπε η μητέρα του ορκίστηκε να σκοτώσει τον Αδωνία και έτσι έκανε(1 Βασιλέων 2:23-25). 
      Ο Σολομώντας σκότωσε τον αδελφό του τον Αδωνία γιατί του ζήτησε μια γυναίκα η οποία ήταν η νοσοκόμα του βασιλιά Δαβίδ πριν πεθάνει. Ο Σολομώντας ακόμη κι αν ήταν βασιλιάς δεν είχε δικαίωμα να στερήσει την ζωή του αδελφού του για ένα ανόητο λόγο. Η πρόταση του Αδωνία ήταν πλήρως λογική, αφού η Αβισάγ δεν ήταν καν γυναίκα του Σολομώντα, οπόταν ο Σολομώντας δεν είχε κάποιο λόγο να αντιδράσει έτσι. Η μόνη λογική εξήγηση που μπορεί να δοθεί για τον φόνο του Αδωνία είναι ότι ο Σολομώντας είχε μίσος στην καρδιά του από προηγούμενα γεγονότα. Όταν ο Αδωνίας ήθελε να γίνει βασιλιάς και έκανε ένα μεγάλο συμπόσιο για να ανακηρυχτεί βασιλιάς, ο Σολομώντας θα τον μίσησε πολύ. Φαίνεται ότι όταν χάρισε τη ζωή του αδελφού του, το μίσος ήταν ακόμη μέσα στην καρδιά του και όταν εκείνος του ζήτησε την Αβισάγ για γυναίκα τότε ο θυμός που είχε μέσα του τον οδήγησε σε αυτή την παράλογη πράξη. Η αδικία της υπόθεσης είναι η στάση του Θεού απέναντι στην δολοφονία που διέπραξε ο Σολομώντας. Ο θεός άφησε ατιμώρητο τον βασιλιά Σολομώντα την στιγμή που βάσει του Μωσαϊκού νόμου έπρεπε να θανατωθεί για την πράξη που έκανε. Η ποινή για κάποιον που διαπράττει εσκεμμένα φόνο είναι θάνατος (Έξοδος 20:12-15). Όμως ο νόμος στην περίπτωση του βασιλιά Σολομώντα δεν εφαρμόστηκε, αλλά ούτε και ο Θεός επέμβηκε να κρίνει την πράξη του Σολομώντα. Αφού οι νόμοι του Θεού ίσχυαν για όλους του ισραηλίτες, τότε γιατί βλέπουμε συνέχεια περιπτώσεις σαν κι αυτή του Σολομώντα όπου οι βασιλιάδες γλυτώνουν τις τιμωρίες των αμαρτημάτων τους;
      Από αυτή την ιστορία πρέπει να θυμόμαστε το κλασσικό σχήμα της δικαιοσύνης εκείνης της εποχής. Το σχήμα δικαιοσύνης των αρχαίων Εβραίων επαναλαμβάνεται για πολλοστή φόρα και αυτό δείχνει ότι η Αγία Γραφή δεν είναι θεόπνευστη, αλλά ένα βιβλίο γραμμένο από ανθρώπους της αρχαίας εποχής. Αυτή η ιστορία μας δίνει την εικόνα μιας εποχής όπου οι άνθρωποι έκριναν διαφορετικά τα πράγματα και όχι μια εικόνα του χαρακτήρα του Θεού.