Προφήτης εξαπατά άλλο προφήτη

      Πριν πεθάνει ο βασιλιάς Σολομώντας, όταν ήταν γέρος και λάτρευε είδωλα άλλων θεών υπήρχε ένας υπηρέτης του που το όνομα του ήταν Ιεροβοάμ. Ο Ιεροβοάμ ήταν ένας γενναίος και κραταιός άντρας, εργαζόταν σκληρά και για αυτό ο Σολομώντας τον έκανε επιβλέποντα σε όλη την υποχρεωτική υπηρεσία του οίκου του Ιωσήφ( 1 Βασιλέων 11:26-28). Εκείνον τον καιρό τον βρήκε ένας προφήτης του Θεού ονόματι Αχιάς και ήταν ντυμένος με καινούριο ένδυμα. Έπιασε λοιπόν ο προφήτης το καινούριο του ένδυμα και το έσκισε σε δώδεκα κομμάτια. Και είπε στον Ιεροβοάμ: «Πάρε δέκα κομμάτια διότι αυτό είπε ο Θεός του Ισραήλ: Εγώ θα αποσχίσω τη βασιλεία από το χέρι του Σολομώντα και θα δώσω σε εσένα δέκα φυλές. Και η μια φυλή θα παραμείνει δική του για χάρη του υπηρέτη μου του Δαβίδ και για χάρη της Ιερουσαλήμ της πόλης την οποία έχω εκλέξει από όλες τις φυλές του Ισραήλ. Ο λόγος είναι ότι με εγκατέλειψαν και άρχισαν να προσκυνούν την Αστορέθ, τη θεά των Σιδωνίων, τον Χεμώς , το θεό του Μωάβ, και τον Μελχώμ, το θεό των γιων του Αμμών και δεν περπάτησαν στις οδούς μου ώστε να εκτελούν το σωστό στα μάτια μου, καθώς και τα νομοθετήματα μου και τις δικαστικές αποφάσεις μου, όπως ο Δαβίδ ο πατέρας του. Αλλά δεν θα πάρω ολόκληρη τη βασιλεία από το χέρι του, επειδή θα τον κάνω αρχηγό για όλες τις ημέρες της ζωής του για χάρη του Δαβίδ του υπηρέτη μου, τον οποίο εξέλεξα επειδή εκείνος τήρησε τις εντολές και τα νομοθετήματα μου. Και θα πάρω τη βασιλεία από το χέρι του γιού του και θα τη δώσω σε εσένα, να, δέκα φυλές . Και στο γιο του θα δώσω μια βασιλεία, προκειμένου ο Δαβίδ ο υπηρέτης μου να έχει πάντοτε λυχνάρι ενώπιον μου την Ιερουσαλήμ , την οποία έχω εκλέξει για τον εαυτό μου ώστε να θέσω το όνομα μου εκεί. Και εσύ είσαι αυτός που θα πάρω και θα βασιλέψεις σε όλους όσους ποθεί η ψυχή σου, και θα γίνεις βασιλιάς του Ισραήλ»(1 Βασιλέων 11:30-37). Ο θεός διαιρεί το βασίλειο του Ισραήλ σε δύο κομμάτια, το ένα με δύο φυλές θα ανήκει στον Ροβοάμ με πρωτεύουσα την Ιερουσαλήμ και το άλλο βασίλειο με δέκα φυλές θα ανήκει στον Ιεροβοάμ. Επίσης ο Θεός τόνισε ότι αν ο Ιεροβοάμ τηρήσει τα νομοθετήματα του, θα ανταμειφθεί (1 Βασιλέων 11:38,39).                                                                                              Έπειτα από αυτό ο Σολομών άρχισε να ζητάει να θανατώσει τον Ιεροβοάμ . Για αυτό ο Ιεροβοάμ για να γλιτώσει, σηκώθηκε και έφυγε για την Αίγυπτο, όπου και παρέμεινε εκεί μέχρι το θάνατο του βασιλιά Σολομώντα(1 Βασιλέων 11:40). Όταν ο Σολομώντας είχε πεθάνει, άρχισε να βασιλεύει στη θέση του ο γιος του ο Ροβοάμ ( 1 Βασιλέων 11:43). Ο Ιεροβοάμ όταν άκουσε ότι ο Ροβοάμ έγινε βασιλιάς στη θέση του πατέρα του, ενώ ήταν ακόμη στην Αίγυπτο, τον κάλεσαν και πήγε με την εκκλησία του Ισραήλ και μίλησαν στον Ροβοάμ λέγοντας: « Ο πατέρας σου μεν σκλήρυνε το ζυγό μας, εσύ, όμως ελάφρωσε τη σκληρή υπηρεσία του πατέρα σου και τον σκληρό ζυγό του τον οποίο έβαλε πάνω μας , και εμείς θα σε υπηρετήσουμε». Ο Ροβοάμ τους είπε να φύγουν και να έρθουν μετά από τρεις μέρες (1 Βασιλέων 12:2-4). Μετά από αυτό ο βασιλιάς Ροβοάμ έκανε συμβούλιο με τους πρεσβυτέρους που υπηρετούσαν τον πατέρα του τον Σολομώντα και αυτή τον συμβούλευσαν να φερθεί καλά στον λαό. Ωστόσο αγνόησε την συμβουλή των πρεσβυτέρων και έκανε συμβούλιο με τους νεαρούς άντρες που μεγάλωσε από μικρός μαζί τους και τον συμβουλεύσανε να προσθέσει βαρύτερο ζυγό από αυτόν του πατέρα του, του Σολομώντα (1 Βασιλέων 12:10,11).Ήρθε λοιπόν ο Ιεροβοάμ και όλος ο λαός την τρίτη μέρα όπως τους είχε πει ο βασιλιάς και αυτός τους απάντησε σκληρά λέγοντας τους: « Ο πατέρας μου, έκανε μεν το ζυγό σας βαρύ, αλλά εγώ θα προσθέσω στο ζυγό σας . Ο πατέρας σου μεν σας τιμωρούσε με μάστιγα, αλλά εγώ θα σας τιμωρήσω με βούρδουλες βασανισμού»( 1 Βασιλέων 12:13,14). Έτσι λοιπόν ο βασιλιάς Ροβοάμ αρνήθηκε το αίτημα του λαού το οποίο κατεύθυνε ο Θεός μέσω του προφήτη του, του Αχιά. Τότε οι ισραηλίτες άρχισαν να κάνουν ανταρσία εναντίον του βασιλιά και κάλεσαν το Ιεροβοάμ και τον έκαναν βασιλιά του Ισραήλ (1 Βασιλέων 12:20). Όταν το έμαθε αυτό ο Ροβοάμ συγκέντρωσε στρατό για να εξασφαλίσει τη θέση του που είχε ,ως βασιλιάς ολόκληρου του Ισραήλ, από τον Ιεροβοάμ (1 Βασιλέων 12:21). Για να αποτρέψει ο Θεός τον Ροβοάμ να πολεμήσει εναντίον του νέου βασιλιά του Ιεροβοάμ έστειλε τον υπηρέτη του τον Σεμαϊα να πει στον Ροβοάμ να μην πολεμήσει εναντίον των ισραηλιτών που έκαναν τον Ιεροβοάμ βασιλιά διότι έγινε βασιλιάς με θεϊκή κατεύθυνση. Έτσι ο Ροβοάμ άκουσε τα λόγια του Θεού και άφησε τον Ιεροβοάμ να βασιλέψει στο δεκάφυλο βασίλειο ενώ αυτός βασίλεψε στο δικό του δύφυλο βασίλειο (1 Βασιλέων 12:24 ). 

      Κατόπιν ο Ιεροβοάμ άρχισε να σκέφτεται ότι αν ο λαός συνεχίσει να προσφέρει θυσίες στον ναό του Θεού στην Ιερουσαλήμ, θα επιστρέψουν στον βασιλιά Ροβοάμ (1 Βασιλέων 12:27). Για αυτό έφταιξε δύο χρυσά μοσχάρια για να λατρεύουν το Θεό με αυτά, παρά να πηγαίνει ο λαός στη Ιερουσαλήμ. Είπε στον λαό ότι είναι δύσκολο να πηγαίνουν στη Ιερουσαλήμ για να λατρεύουν τον Θεό και ότι θα ήταν ευκολότερο να τον λατρεύουν με τα δύο χρυσά μοσχάρια( 1 Βασιλέων 12:28,29). Ο Θεός όμως απαγόρευε στους ανθρώπους να τον λατρεύουν μέσω ειδώλων τα οποία είναι αντικείμενα που παριστάνουν ζώα, πρόσωπα, αντικείμενα ή οτιδήποτε έχει μορφή (Έξοδος 20:4.5 ). Εν τούτης ο βασιλιάς Ιεροβοάμ ενέργησε ενάντια στον νόμο του Θεού βάζοντας τον λαό να κάνει θυσίες στα θυσιαστήρια των δύο μοσχαριών. Επίσης διόρισε ιερείς οι οποίοι δεν ήταν από την φυλή του Λεύη όπως έπρεπε βάσει του νόμου (Δευτερονόμιο 10:8,9). Ενώ ο Ιεροβοάμ στεκόταν δίπλα από το θυσιαστήριο που είχε φτιάξει, ένας προφήτης του φώναξε δυνατά ότι θα γεννηθεί κάποιος από την γενιά του Δαβίδ και θα ονομάζεται Ιωσίας και θα σκοτώσει τους ιερείς που διόρισε ο ίδιος ο Ιεροβοάμ και μόλις είπε αυτά τα λόγια έφυγε ο προφήτης και δεν επέστρεψε(1 Βασιλέων 13:2-10). Υπήρχε και ένας άλλος γέρος που ήταν προφήτης του Θεού και όταν έμαθε για το τι έγινε στο θυσιαστήριο του Ιεροβοάμ, σαμάρωσε το γαϊδούρι του και ακολούθησε τον άλλο προφήτη που έφευγε από το θυσιαστήριο του Ιεροβοάμ. Τον βρήκε να κάθεται κάτω από ένα δέντρο και των ρώτησε αν είναι ο προφήτης που ήρθε από τον Ιούδα και του είπε ότι είναι εκείνος(1 Βασιλέων 13:11-14 ). Στη συνέχεια του είπε ότι είναι κι αυτός προφήτης και τον προσκάλεσε να φάει ψωμί και να πιει νερό στο σπίτι του, αλλά εκείνος του είπε ότι δεν μπορεί να φάει ψωμί γιατί ο Θεός του είπε ότι δεν πρέπει να φάει η να πιεί νερό από τον δρόμο που φεύγει ( 1 Βασιλέων 13:15-17). Τότε προφήτης που τον προσκάλεσε του είπε: Ένας άγγελος μου μίλησε κατά τον λόγο του Θεού λέγοντας: «Φέρε τον πίσω μαζί σου, στο σπίτι σου, για να φάει ψωμί και να πιει νερό». Όταν το άκουσε αυτό ο προφήτης που επέστρεφε από τον Ιεροβοάμ δέχτηκε και γύρισε πίσω μαζί του για να φάει και να πιει νερό στο σπίτι του άλλου προφήτη(1 Βασιλέων 13:18,19 ).  
Ψαλμοί 104:5
       Ενώ καθόταν ο υπηρέτης του Θεού, ο Θεός έστειλε μήνυμα στον προφήτη που τον φιλοξένησε. Και είπε ο προφήτης στον άλλο προφήτη που φιλοξένησε : « Αυτό είπε ο Θεός: Επειδή στασίασες εναντίον της προσταγής του Θεού και δεν τήρησες την εντολή την οποία σε διέταξε ο Θεός σου, αλλά γύρισες πίσω για να φας ψωμί και να πιεις νερό στον τόπο που σου είπε να μην πας, το νεκρό σώμα σου δεν θα μπει στον τόπο ταφής των προπατόρων σου» (1 Βασιλέων 13:20-22 ). Σαμάρωσε λοιπόν ο γέρο προφήτης γαϊδούρι για τον άλλο προφήτη που είχε φέρει για συνεχίσει τον δρόμο του. Έφυγε με το γαϊδούρι και αργότερα βρέθηκε νεκρός στον δρόμο από ένα λιοντάρι που τον θανάτωσε. Εν τω μεταξύ το λιοντάρι δεν επιτέθηκε στο γαϊδούρι και στεκόταν δίπλα του χωρίς να το πειράξει (1 Βασιλέων 13:23-24 ). Είδαν κάποιοι περαστικοί το νεκρό σώμα του προφήτη στον δρόμο και το είπαν στην πόλη που κατοικούσε ο γέρο προφήτης. Όταν το έμαθε ο γέρο προφήτης πήγε με το γαϊδούρι του για να δει το πτώμα. Βρήκε τον νεκρό προφήτη και τον έβαλε πάνω στο γαϊδούρι του για να τον πάρει, να τον θρηνήσει και να τον θάψει. Έβαλε το νεκρό σώμα του στον δικό του τάφο και άρχισε να θρηνεί (1Βασιλέων 13:25-31).
       Ο προφήτης που πέθανε δεν έπραξε κάτι που να είναι άξιο θανάτου. Όταν ερχόταν από τον δρόμο ,συνάντησε έναν άλλο γέρο που ήταν προφήτης, ο οποίος προσφέρθηκε να του δώσει κάτι να φάει και να πιεί . Είναι λογικό να θανατωθεί ο προφήτης που ερχόταν από το δρόμο επειδή ένας άλλος προφήτη του Θεού τον εξαπάτησε; Μια δικαιολογία που μπορεί να πει κάποιος για τον θάνατο του προφήτη είναι ότι δεν έπρεπε να πιστέψει τα λόγια του άλλου προφήτη γιατί δεν μπορούσε να είναι σίγουρος ότι τα λόγια του είναι αληθινά. Από την άλλη μεριά δεν πρέπει να ρίχνουμε το φταίξιμο στο θύμα αλλά πρέπει να δώσουμε σημασία στον άλλο προφήτη που είπε ψέματα στον συνάνθρωπο του και τον εξαπάτησε. Πριν ξεγελάσει ο γέρο προφήτης τον άλλο προφήτη άκουσε για τα καλά έργα που είχε κάνει όταν προφήτεψε εναντίον του βασιλιά Ιεροβοάμ, πράμα που σημαίνει ότι πήγε να τον βρει ξέροντας ότι ήταν άνθρωπος του Θεού. Ο λόγος του Θεού η Αγία Γραφή , λέει ότι οι άνθρωποι δεν πρέπει να λένε ψέματα. (Κολοσσαείς 2:9 , Παροιμίες 6:16-19). Ο γέρο προφήτης δεν ήταν ένοχος μόνο για ψεύτικη προφητεία, αλλά είναι και ένοχος γιατί ενέργησε ενάντια στο Θεό υποκινώντας τον άλλο προφήτη να παρακούσει την εντολή του Θεού. Σκεφτείτε…. Σε ποιον άξιζε να θανατωθεί; Στον προφήτη που ερχόταν από τον δρόμο και έπεσε στην παγίδα ενός άλλου προφήτη του Θεού ή στον γέρο προφήτη που εξαπάτησε τον προφήτη που ερχόταν από τον δρόμο; Εν τέλει, αν το δούμε με πιο απλή λογική , έπρεπε να θανατωθεί ο προφήτης επειδή κάθισε μόνο και μόνο να φάει και να πιεί, την στιγμή που ένας άλλος προφήτης του είπε; Βάσει ηθική λογικής δεν άξιζε σε αυτόν τον προφήτη να πεθάνει για ένα μικρό λάθος σαν και αυτό. Όταν ο βασιλιάς Δαβίδ διέπραξε αμαρτήματα πορνείας και δολοφονίας, ο Θεός του χάρισε τη ζωή ενώ στέρησε τη ζωή σε έναν άλλο άνθρωπο που απλά εξαπατήθηκε με το να φάει και να πιει κάτι. Όταν ο Σολομώντας προσκυνούσε είδωλα και σκότωσε τον αδελφό του δεν τιμωρήθηκε, τότε γιατί ο Θεός να θανατώσει έναν άνθρωπο για ένα πολύ μικρότερο λάθος; Υπάρχουν κι άλλες περιπτώσεις στις οποίες άνθρωποι του Θεού διαπράττουν μεγάλα αμαρτήματα και εν τούτης δεν θανατώνονται. Ακόμη κι αν ειπωθεί ότι οι άνθρωποι που έκαναν μεγάλα αμαρτήματα ,τους χαρίστηκε η ζωή επειδή έπραξαν καλά έργα στην διάρκεια της ζωής τους, τότε τι θα ειπωθεί για τον προφήτη ο οποίος κι αυτός έπραξε καλά έργα για τον Θεό; Δεν άξιζε στον προφήτη να ζήσει όπως και τους άλλους αμαρτωλούς που ενεργούσαν χειρότερα; Επίσης αν υπήρχε κάποιος σοβαρός λόγος που ο προφήτης θανατώθηκε θα ήταν λογικό να φροντίσει ο Θεός να δώσει μια εξήγηση αντί να θέλει να τον βλέπουν έτσι απλά οι άνθρωποι ως δίκαιο και ως Θεό αγάπης. Είναι λογικό ο Θεός να ζητά να τον πιστέυουν οι ανθρώποι την στιγμή που δεν απόδειξε την δικαιοσύνη του; (1 Ιωάννη 4:8, Δευτερονόμιο 32:4,20,Ιωάννης 3:18,Ρωμαίους 10:9, Γαλάτες 3:11 ).
       Το επόμενο μέρος αυτής της ιστορίας συνεχίζεται σε ένα άλλο άρθρο με τίτλο «Ο αφανισμός του οίκου του Ιεροβοάμ» που έχει να κάνει με τον άδικο αφανισμό του οίκου του βασιλιά Ιεροβοάμ.